Hans de Boer Blog

Hans de Boer Blog

Hoe werkt het

Lees hier mijn ervaringen tijdens mijn "visdagen". U kunt alleen reacties plaatsen als u een geregistreerd gebruiker bent. Wilt u gebruiker worden? Mail naar info@poask.com. Verslagen zijn op jaartal te sorteren. Wanneer u zich abonneert op een RSS feed krijgt u automatisch bericht als er nieuwe berichten zijn. De producten waar wij mee vissen zijn te verkrijgen via www.poask.nl

28 dec 2012

2012Geplaatst door Hans za, december 29, 2012 07:42:34

Na de dag van gisteren zou het vandaag dan gaan gebeuren op het Lauwersmeer. Het kwam er echter weer niet van. Na de ervaringen van gisteren kwamen er nog andere stekken in mijn herinnering omhoog en dus togen we vandaag weer naar dezelfde stek las gisteren. Popke en ik vissen in de boot van Popke. De natuur trakteerde ons op een schitterend ontwaken van de dag. Invallende ganzen in het licht van een brekende dag. Luid gakkend vullen ze de het audio deel dit ochtend plaatje in. We traileren, varen een rondje om Popke bekend te maken met de stek en vertrekken dan naar de stek uit de herinnering. We steken groot water over, hetzelfde water als gisteren, waar een vlakke bodem op een diepte van 180 cm op de dieptemeter wordt getoond. Geen kansrijk water maar wie niet waagt die wint ook nooit en zo gebeurd het zomaar ineens dat ik een enorme beuk op de hengel krijg. Ik heb even contact, voel het beuken van de vis, zie even het wateroppervlak doorbroken worden en voel dat de het beest zich heeft weten te bevrijden. Ik weet nu hoe Jacob zich gister voelde. We zetten onze tocht voort, komen op het kanaal, vissen een stukje, krijgen op een verschrikkelijk onfatsoenlijke manier van een sluiswachter te horen dat we hier niet mogen vissen, maar komen uiteindelijk op de stek aan.

Na een kleine ondiepte zien we 300 cm water onder onze boot en gaan we voortvarend van start. Het ochtendgloren is verdwenen achter het wolken dek toen we het grote water overstaken en de wind voelt koud aan. Waterkoud. We proberen van alles maar we hebben grote moeite een snoek te verleiden. Uiteindelijk is het de red head screaming devil die een snoekje weet te scoren. De hatelijk nul is weg. We vissen nog even door en besluiten dan terug te keren naar de jachthaven waar we begonnen zijn. Daar aangekomen kunnen we weer geen vis aan de schubben komen. Popke monteert een Poask Shad en harkt uiteindelijk een snoekje van 60 cm vanuit de kant. Dwars op de wind raakt mijn lijn in de schroef verstrikt en moeten we even aanmeren. Als we weer vrij zijn monteer ik weer de screaming devil in de eerder omschreven uitvoering. We komen onder het bruggetje door en ik voel een mooie dreun op mijn hengel. Ik houd contact voel het beuken en weet genoeg. De snoek neemt een spurt en gaat wars door de andere lijnen heen. Popke helpt me door deze lijn zo mogelijk binnen te draaien en de boot te manoeuvreren. Het is teamwork geworden. Na een mooie dril kan ik eindelijk de snoek met de hand landen.

De snoek is een dik exemplaar en blijkt na meting 104 cm lang te zijn. We schatten het gewicht op twintig pond en dat is aan mijn linker arm te voelen niet aan de voorzichtige kant. Het exemplaar is puntgaaf , heeft een dikke buik en zal over niet al te lange tijd voor een aardig aantal exemplaren nageslacht gaan zorgen. We onthaken, meten en fotograferen de snoek die daarna weer teruggezet wordt. Zodra de snoek het water voelt laat ze merken dat ze niet aan het einde van haar krachten is en neemt met een vette klap van haar staart afscheid van ons. Tot de volgende keer! Popke en ik schudden elkaar de hand, teamwork, de koude rillingen zijn verdwenen. De rest van de dag vangen we geen snoek meer. Als het gaat regenen vinden we het wel best. Drie snoeken slechts, maar wel een topexemplaar erbij!

  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post368

27 dec 2012

2012Geplaatst door Hans vr, december 28, 2012 04:55:44

Ik vis met Jacob in relatief nieuw water. Dat relatieve verwijst naar het feit dat ik er ooit wel eens geweest ebn maar dat het best wel een tijd geleden is dat ik hier voor het laatst viste. Maar de trailerhelling is snel gevonden en de boot even later te water. We vissen eerst een stuk over een vaart maar als we na een dikke kilometer geen enekel tik hebben gehad en geen enkele variatie in de bodemstructuur hebben waargenomen draaien we om en proberen we het in de jachthaven rondom de trailerhelling. Even maken we een uitstapje door het sluisje en vissen we op de bonnefooi op groot water met een diepte van 2 meter. Ook hier vlakke bodem, niets te zien en dus op de gok vissend. We keren weer terug door het sluisje en vissen weer in de jachthaven. Eindelijk een aanbeet maar geen snoek die wilde blijven hangen. Zo is het een taaie visserij waar het van momenten moet afhangen. Dat moment komt even nadat een toeschouwer ons vanaf de kant heeft verwezen naar een stek. Net voor we er zijn vangt Jacob een eerste snoek. Op de stek aangekomen zien we snoeken slaan op de aasvis die we vooruit jagen. Ik heb dergelijke fenomenen vaker meegemaakt en onder het mom van snoek die men ziet vangt men meestal niet, gaf ik niet veel voor de stek. Maar je ziet ze nooit allemaal en de volgende dreun op de hengel van Jacob kondigt een mooie snoek aan. Helaas lost Jacob deze doordat de stinger (een extra onderlijntje wat apart bevestigd wordt) breekt. Gedesillusioneerd onderwerpt Jacob zijn kunstaas aan een nader onderzoek. Hem valt de naam van de boot op deze plaats niet op. Er prijkt PLAAGGEEST op de zijkant van de boot. Maar de dag is nog niet voorbij voor Jacob. Hij vangt nog twee maatse snoeken en ook ik haak eindelijk nog een esox familielid. Dan op de laatste trek, ik moet naar huis omdat mijn dochter jarig is en er visite aan zit te komen, vangt Jacob nog een mooie negentig centimeter snoek. Zo pakken we in totaal zeven vissen en op onbekend water is dat niet slecht.

  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post367

23 dec 2012

2012Geplaatst door Hans ma, december 24, 2012 07:27:15

Het Lauwersmeer stond voor vandaag op de agenda. Hoewel de wind behoorlijk zou aanwakkeren kozen we er toch voor om een voornemen wat we reeds lang hebben, gestalte te geven. Slepen met grote pluggen op het eerder genoemde water. De reden hiervoor is dat we tijdens het snoekbaarsvissen regelmatig een stukje fluor carbon overhouden vlak nadat we een aanbeet registreren tijdens het dropshotten. Ik had voor dit doel zelfs een Sea Tiger in de kleur fire tiger aan mijn assortiment toegevoegd en daarmee had ik meteen een probleem. Ik had geen hengel om deze plug aan te vissen. Gelukkig ken ik een paar mensen en een telefoontje naar Henk leverde een prachtige boothengel op. Voor op zee!

Maar toen ik vanmorgen net begonnen was met het gereed maken van de boot, belde Popke dat hij ziek was. Gezien de weersomstandigheden vond ik het niet zo heel erg dat hij afbelde. Tot een uur of één zou het regenen boven het Lauwersmeer en daar zat ik niet op te wachten. Ik twijfelde, nam een kopje koffie, overlegde even met mijn vrouw, en besloot toen om toch even twee uurtjes de boot in het water te doen. Ik ging ons voornemen toch een beetje uitvoeren maar niet op het Lauwersmeer. Ik reed naar Sneek en zou het PM kanaal eens aan een nader onderzoek onderwerpen.

Nauwelijks een uurtje onderweg gebeurde wat moest gebeuren. Een korte tik op de bezemsteel waaraan de Sea Tiger bevestigd was deed vermoeden dat ik een aanbeet had. Vermoeden omdat het beuken van deze plug, tegen de bodem, net zo voelt. Dat krijg je als je met dergelijk zwaar materieel vist. Eigenlijk durfde ik de hengel niet eens in de steun te zetten, bang dat mijn Scotty het zou begeven. Gelukkig haakte ik de snoek en dit exemplaar van tegen de negentig centimeter was het bewijs dat er aan deze plug ook snoek te vangen is. Dat was ook meteen de laatste snoek in deze twee uurtjes maar het doel was bereikt. Prettige kerstdagen!



  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post366

15 dec 2012

2012Geplaatst door Hans zo, december 16, 2012 08:46:58

Toen Popke me gisteren enthousiasmeerde mee te gaan naar een stek waar hij en zijn neef de week tevoren goede resultaten hadden geboekt, hoefde ik natuurlijk niet lang na te denken. We spraken af er een rustige dag van te maken, immer Popke wist waar we moesten zijn en dus hoefden we niet een hele dag intensief te vissen om een paar snoeken te verschalken. Natuurlijk vertrek je dan, niet te vroeg en hoopvol. Ze zijn er en dus hebben we een gerede kans een mooi aantal snoeken te vangen. Wie echter de videobeelden van deze dag volledig zou bekijken, ziet dat het ons de eerste drie uur niet mee zit. We vangen twee snoeken van in de vijftig centimeter waarvan we de eerste pas na tweeëneenhalf uur aan de haak slaan. Onderweg zien we nog iets opmerkelijks. Twee futen, getooid in zomerkleed, die samen een jong voeren. Let wel, het is december en vorige week vroor het hier nog bijna 10 graden. Over opportunisten gesproken!

We besluiten een kleine uitwijk te maken naar een stukje bekender water. Je wilt immers graag even een snoek vangen…? Zodoende kwamen we in een voor ons bekend slootje uit waar we in no time vier snoekjes aan onze score toevoegden. Maar daarna moesten we weer terug naar het water in de buurt van de trailerhelling. We scharrelden over een stukje water. We vermoedden dat de brug, die we na een kleine kilometer tegen zouden komen, wel eens voor een blokkade zou kunnen zorgen waardoor we een flink stuk om moesten varen als we dat beoogde stukje water daarachter wilden bevissen. Bij de brug aangekomen demonteerden we hengelsteunen en camera om ons vervolgens, op de bodem van de boot liggend, onder de brug door te trekken. Het scheelde omvaren.

Ondertussen was de camera aan nieuwe batterijen toe en ik overwoog even om deze actie achterwege te laten omdat de aanbeten niet echt denderend waren. Maar niet geschoten is zeker geen beeld en omdat we onszelf, liggend op de bodem van de boot, in de nodige pluggen verstrikt hadden, kon ik wel even wat tijd gebruiken om de camera opnieuw in gereedheid te brengen omdat Popke toen zichzelf nog moest bevrijden. Nauwelijks vijftig meter verder verloor ik het contact met mijn rode Timber Tiger om vervolgens het gevoel van een vuilniszak waar te nemen. De doorgewinterde snoekvisser weet dan hoe laat het is. Popke draaide snel zijn hengels binnen en ik kon beginnen aan de dril van de stoeprand die zich, in de waan verkerend de baas te zijn van het stukje water, vol overgave op de plug had gestort. Het bleek een moddervet exemplaar van 101 cm te zijn. Voorwaar een pracht van een snoek. Even overwoog ik een shagje van Popke te draaien maar al snel wuifde ik die gedachte weer weg. We gaven elkaar een hand en gingen weer op pad.

Nu was het de beurt aan Popke om de ervaring die ik zo-even omschreef op te doen. Na een mooie dril kwam hier een puntgave 95 cm wintersnoek aan het oppervlak. Ik heb we eens eerder omschreven dat ik dergelijk snoeken, die dat massieve over zich hebben, wat zich manifesteert in krokodillenbewegingen met het kopschudden, dat ik dergelijke snoeken tot de metersnoeken reken ook al halen ze de drie cijfers niet geheel. In het filmpje is te zien wat ik met kopschudden bedoel in de onderwateropname. Na een plaatje geschoten te hebben kan ook dit exemplaar weer terug in haar element. Wederom schudden we elkaar de hand en we zijn ons bewust van het feit dat de dag, die kort hiervoor nog een doodnormale leek te zijn, zich in de boeken wurmt als een onvergetelijke met twee van deze snoeken binnen twintig minuten.

We vervolgen onze tocht en vangen nog twee snoeken van dik in de zeventig centimeter. Daarmee komen we precies in de dubbele cijfers.

  • Reacties(1)//blog.poask.com/#post365

9 dec 2012

2012Geplaatst door Hans ma, december 10, 2012 08:15:34

Om tal van redenen en vanwege weersomstandigheden vis ik vandaag slechts 2 uurtjes en dat is lang zat. Omdat het in de nacht van vrijdag op zaterdag een dikke 11 graden beneden het vriespunt is geweest kan ik traileren in Mantgum wel vergeten en verwacht is dat er meer water in Friesland dicht ligt. Daarom ga ik vandaag met dode sardines in de weer die ik voor dit doeleinde altijd in mijn vriezer heb liggen. Tegen een uur of tien heb ik mijn hengel opgetuigd en vertrek ik naar een naburig dorp om de sardine aan te bieden. Ik vis de sardine op een takel en vanwege het zachte vlees gebruik ik een extra elastiekje om haar aan de takel bevestigd te houden. Ik installeer de camera en laat hoopvol de aasvis te water. Ondertussen probeer ik de brug verder af te vissen met een lepel. Uit ervaring weet ik dat je dan snoeken kunt activeren en het is me menigmaal overkomen dat een snoek een lepel pakt en dat vrijwel onmiddellijk daarna ook een aanbeet op de aasvis volgt. Maar bij de eerste brug, waar ik vaak mooie snoeken heb gevangen blijft het stil. Ik spendeer een uur bij deze brug waarbij ik alle dukdalven aan een nader onderzoek heb onderworpen en ook het water onder de brug minutieus heb afgevist. Dat ik niet de enige ben die dit idee heeft blijkt uit de grijze Volvo die even later op de brug stopt. Hengels achterin de auto verraadden de bedoelingen van deze mensen maar ze hebben geen behoefte aan een conversatie. Ik besluit na een uur nog een poging te wagen bij een andere brug. Daar hebben de pogingen meer succes. Ik vang de tweede worp aan een prototype Poask lepel een snoek. De sardine wordt ongemoeid gelaten. Na een klein half uur houd ik het hier ook voor gezien en vertrek weer huiswaarts. Toch even gevist!

  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post364

1 dec 2012

2012Geplaatst door Hans zo, december 02, 2012 23:06:59

Ik ben vandaag niet in staat om een hele dag te vissen. Helaas maar het is niet anders. Eigenlijk had ik het voornemen om helemaal niet te vissen maar toen Jacob me gisterenavond me belde voelde ik toch de behoefte om te gaan. Naar, voor ons, nieuw water in de omgeving van een van de elf Friese steden. Schitterend helder water, het ruikt er gewoon naar snoek, maar we moeten ons uiterste best doen om er één te verleiden. In het visrijke water vang ik nog wel twee voorns aan een lepel maar dat is het dan ook. We blijven volharden, veranderen van lepels naar pluggen en proberen op die manier een snoek te enthousiasmeren. Dat lukt uiteindelijk na een dikke twee uur. Tijdens een draai wordt de plug van Jacob gegrepen. Kort daarop is het wederom de plug van Jacob die scoort. We verlaten de stad en gaan de polder in en ook daar is het hetzelfde. Schitterend water, de atmosfeer ademt snoek, maar we zijn weer lange tijd onderweg eer er één aan gaat hangen. Weer bij Jacob natuurlijk. Geheel tegen mijn gewoonte in verwissel ik de zwarte, altijd goed op helder water scorende Timber Tiger, voor een paars gele uitvoering. Dan is het ook mij gegund een snoekje te haken. Jacob draait zijn hengels is en maakt zich gereed om de snoek te landen. Iets te gehaast probeert hij zijn hengel in de steun op de spiegel van zijn boor te plaatsen. Hij parkeert de hengel zo overboord. Gelukkig heeft hij de plug niet vastgemaakt en is het een plug in een drijvende de uitvoering, waardoor hij zo zijn hengel weer terug heeft. Daarna pakt hij alsnog de snoek. Kort daarop vang ik er weer één en zo zou je kunnen zeggen dat de dag van vandaag uit drie keer twintig minuten bestond. De rest van de dag zaten we te rillen op deze waterkoude dag. Toch is het een water wat we zeker aan nader onderzoek gaan onderwerpen. We houden u op de hoogte!

  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post363

24 nov 2012

2012Geplaatst door Hans zo, november 25, 2012 05:29:58

Vandaag vis ik even een klein uurtje achter mijn huis. Ik doe dat samen met John, een oude dienstkameraad van me, en zijn twee zoons, Sjors en Daan. Het is een mistige, waterkoude dag dus het uurtje is lang zat. Het lukt ons bovendien om de beide knapen een snoek te laten vangen. Weliswaar geen meters maar dat geeft natuurlijk niet. John en ik vangen respectievelijk een baars en een blei en ze zijn beide vals gehaakt. Zulke dingen gebeuren. We zien nog een paar keer jagende snoek maar deze zijn niet te verleiden. Het spreekwoord, een snoek die men ziet vangt men meestal niet is daarmee weer bewaarheid. Morgen proberen we nog even een klein stukje. Alvast een filmpje

  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post362

18 nov 2012

2012Geplaatst door Hans ma, november 19, 2012 06:49:42

Vandaag vis ik met Popke. Dat betekent een combinatie van verticaal en slepen. We spreken af om even na achten en rijden naar de beoogde stek. Het is een kanaal. We proberen het eerste stuk even te slepen maar resultaat blijft uit. Het weer is erg rustig en mooi. Blauwe luchten komen aan uit het westen en trakteren ons op een zonovergoten dag. Het is Popke die de score opent met een kleine snoekbaars. Kort daarna krijgt Popke wederom een aanbeet maar deze vis wordt niet gevangen. Het leek een aardig grote vis te zijn. Daarna is het echt wel een uur of twee rustig totdat mijn dropshot wordt aangevallen door een dikke baars.

Kort daarna is het Popke die weer een baars scoort. Daarna lijkt het een herhaling van zetten. Er gebeurt lange tijd achter elkaar niets. We duiken een jachthaven in waar ik een knappe baars aan een Poask Lyts Breed van 6 gram vang. Maar dat lijkt ook de enige vis in de jachthaven te zijn. We komen weer op het kanaal. De telefoon van Popke gaat. Het is zijn neef Cees die in de buurt van Sneek is wezen vissen en even informeert naar de stand van zaken bij zijn oom en tegelijk even zijn eigen resultaten doorgeeft. Net als Cees te horen heft gekregen dat het niet een rijke dag is, dreunt de hengel van Popke krom en vangt hij een mooie snoek. Ik spreek even met Cees maar moet dan ophangen omdat ik nog wat filmwerk wil doen. Cees belt even later terug. Het lijkt erop dat het een beetje een moment van de dag is omdat er kort achter elkaar twee snoekbaarzen worden gevangen. Maar voor het gevoel blijft het taai. We trollen terug in de richting van de trailerhelling en vangen onderweg nog een drietal snoeken. Zo komen we net in de dubbele cijfers om deze zonovergoten dag.

  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post361

17 nov 2012

2012Geplaatst door Hans zo, november 18, 2012 21:19:28

Dertig snoeken met drie boten

Vandaag vis ik met een “groot” gezelschap het rondje Mantgum. Fred is meestal de initiator van dit rondje en ook dit jaar was dit het geval. Toen hij mij een goede maand geleden belde stelde ik hem voor dat hij een datum ging prikken. Ik was blij verrast dat ik een mailtje kreeg van “datumprikker.nl” waarin Fred daadwerkelijk een datum prikte en dat was dus vandaag (Overigens had ik nog nooit gehoord van datumprikker.nl). Initieel zou het team van vandaag hebben bestaan uit nog een extra boot, maar vandaag ondanks het ontbreken van deze boot, ging een kleine colonne van drie boten in de richting van de Swette. Laten we ze voor het gemak maar even nummeren. Boot 1: Fred en Bobby, boot 2: Joke en Jan en boot 3 Sjouke en ondergetekende. De Swette was vanwege het rustige weer van de afgelopen week aardig helder en dus was de hoop op een aardige visdag. Het was de boot van Joke die de score opende. De hatelijke nul was weg!

Nu is het zo dat je niet de gehele dag om elkaar heen aan het draaien bent. Je vist bij elkaar vandaan en keert dan eens even om te informeren hoe het met de vangsten gaat. Zo begeurde het vandaag ook. Sjouke en ik scoorden de eerste snoek toen we een dobbertje oppikten. Terwijl Sjouke de lijn inrolt, duikt er bij mij een snoek op. In een zijvaart zagen we de boot van Fred een 77 cm snoek scoren en bij ons stond de teller inmiddels op vier. We verkenden de eerste kilometer van de zijvaart maar dat leverde geen vis op. Terug naar de Swette, terug naar meer helder water. We maakten een periode van relatieve rust door. Zo nu en dan een snoekje scorend gingen we richting Sneek. Regelmatig maakten we een rondje zodat we weer even contact met elkaar hadden. Ergens halverwege hielden we even pauze. Daar stond inmiddels de teller op 8 snoeken voor boot 3, 3 snoeken voor boot 2 en evenzoveel voor boot 1. Niet slecht maar ook zeker niet heel best.

Sjouke begon de dag met een Screaming Devil maar de eerste vijf snoeken bleven plakken aan een Timber Tiger. Toen hij wisselde naar een Timber Tiger begonnen de snoeken ook bij hem aan de hengel te komen. We wisselden van gedachte over het feit dat de snoeken er misschien ook wel aan waren gaan hangen als hij met de Screaming Devil was blijven vissen. We zullen het nooit weten! Zo scharrelden we in de richting Sneek en net als we dachten aan even omdraaien ging er weer een snoek aan hangen en we bleven ons dus verplaatsen in de richting van Sneek. Voor we het wisten zaten we op 17 snoeken. Fred en Bobby hadden inmiddels de score naar vijf gebracht en ook Joke en Jan zaten op dat aantal. Boot 2 was inmiddels al opgehouden met vissen omdat ze elders verplichtingen hadden. We besloten de dag langzamerhand tot een einde te brengen.

Terug op de Mantgummervaart besloot Sjouke weer de Screaming Devil aan de hengel te hangen. Net voor Mantgum scoorde hij de grootste snoek van deze dag. Met 88 cm een pracht van een afsluiter. Fred en Bobby haalden ons net op dat moment in. Een mooie afsluiter van de dag. Ik sloot mijn film camera af en begon de boot op te ruimen. We voeren naar de trailerhelling en omdat Fred en Bobby als eerste gingen traileren besloten Sjouke en ik nog een klein rondje te maken. Dat leverde zowaar nog twee snoeken op waarmee het totaal van deze dag op 30 snoeken kwam. Dat is gemiddeld 10 per boot en dat is zeker niet slecht te noemen.

  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post360

11 nov 2012

2012Geplaatst door Hans ma, november 12, 2012 10:07:02
Vandaag vis ik slechts een uur of twee. Ik krijg drie aanbeten waarvan ik er 2 verzilver.

  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post359
Volgende »