Hans de Boer Blog

Hans de Boer Blog

Hoe werkt het

Lees hier mijn ervaringen tijdens mijn "visdagen". U kunt alleen reacties plaatsen als u een geregistreerd gebruiker bent. Wilt u gebruiker worden? Mail naar info@poask.com. Verslagen zijn op jaartal te sorteren. Wanneer u zich abonneert op een RSS feed krijgt u automatisch bericht als er nieuwe berichten zijn. De producten waar wij mee vissen zijn te verkrijgen via www.poask.nl

14 dec 2013

2013Geplaatst door Hans zo, december 15, 2013 07:51:10

Het is even na de klok van negenen als mijn telefoon gaat het de naam van Popke in beeld verschijnt. Hij is onverwacht vrij van repetities voor een toneel happening waarin hij in het voorjaar meespeelt en heeft eigenlijk wel zin om te vissen. Of ik iets te doen heb? Nee eigenlijk niet. Ik had wel het voornemen om mijn werkplaats eindelijk eens op te ruimen maar dat kan ook volgende week.

We vertrekken om tien uur naar een dorpje verderop waar we de boot te water laten. Het weer klaart helemaal op en dat maakt ons humeur alleen maar beter. We beginnen met trollen en ik heb de camera nog niet eens geïnstalleerd of Popke heeft de eerste twee snoekjes al gearresteerd. Van Sint Nicolaas heeft hij Timber Tigers gekregen in de nieuwe kleur 222 Table Rock Mean Green Craw. Wat een naam maar het komt er op neer dat de plug bijna transparant is met groenige tinten. Hij had er nog niet mee gevist omdat hij meestal met een zwarte Timber Tiger, zelf een Edding 3000 watervaste stift ter hand genomen, vist. Vandaag dus de nieuwe kleur en die bleek meteen al succesvol.

Zo succesvol dat Popke twee snoeken in een keer haakte. OK aan twee verschillende hengels en de andere hengel was geaasd met de zwarte Timber Tiger, maar twee snoeken die tegelijkertijd bijten was mij en Popke trouwens slepend nog nooit overkomen. Daarna bleef Popke gestaag vangen, Zelf scoorde ik een snoekje op de bijhengel, geaasd met een Timber Tiger XL, gemaakt door vismaat Jacob, in de kleur zwart, maar op de normale hengel had ik nog geen tikje vernomen.

Pas toen ik, geheel tegen de gewoonte in, mijn zwarte Timber Tiger voor een rode had vervangen scoorde ik een snoek op de handhengel. Daarna was het bij mij weer de beurt aan de bijhengel en dat was het dan ook voor wat de vangsten betreft voor mij vandaag. Popke liet mij even zien hoe goed de nieuwe kleur eigenlijk wel niet is. Je zal het altijd meemaken, verkoop je die dingen zelf en heb je net die kleur niet bij je. (’s Avonds heb ik maar één in de viskoffer gegooid) Niet dat het mij veel uitmaakt. Als er maar wat gebeurt in de boot vind ik het al snel goed. Popke mag dan ook verantwoordelijk worden gehouden voor dertien van de zestien snoeken die we vandaag vingen. Daarnaast misten we nog een drietal snoeken en er werden nog twee gelost. Zeker de lossers waren jammer want een van die snoeken was absoluut het dag record geworden.

Resume: Een prachtige dag met voldoende snoeken!





  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post390

29 nov 2013

2013Geplaatst door Hans zo, december 01, 2013 22:52:59

Een kleine twee maanden gelden maakte ik de afspraak met mijn vismaat van vandaag Erik Visser. Erik is een specialist op roofvisgebied en vis door heel het land en soms ver daarbuiten. Roofvis heeft zijn grootste aandacht maar ook op het gebied van karpervissen weet hij zijn mannetje te staan. “We moeten vroeg weg”, Appte Erik mij. “Ik ben om vijf uur bij je.” Dat vroege tijdstip had alles te maken met de afstand die we naar het viswater af moesten leggen. Erik wilde perse nog in het donker op de stek zijn dus dan maar vroeg op. Op de stek aangekomen ging het eigenlijk zoals Erik voorspelt had. “We moeten het bijtuurtje bij het krieken van de dag wel even meenemen!”

En zo geschiedde het. Een uur rond de dagenraad was het bijna iedere drift die we maakten raak met een aanbeet. Je vangt ze nooit allemaal maar Erik liet me wel even zien hoe het moet. Hij verzilverde achtereenvolgens een 91, 88 en 78 cm snoek. Mijn sardine bleef onaangeroerd. Eindelijk was het mijn beurt. Een mooie vette wintersnoek van 88 cm kwam na een mooie drill in de boot. Ik weet weer waarom ik toen mijn dead bait baitcaster heb laten bouwen. Een heerlijke hengel om een dergelijke grootwatersnoek mee te drillen.

Toen ik de snoek wilde landen dook er onder de snoek die ik wilde pakken een monstersnoek op. In het filmpje is de schim van deze snoek kort te zien. Helaas konden we deze dame niet arresteren. Dat moet wel een vreselijk grote snoek zijn die even “komt kijken” bij een dik exemplaar van 88 cm. Jammer maar deze vis was dus niet te vangen.

Na het "bijt-uurtje" was het ook echt gedaan. Nog een drietal “loslaters” lieten even merken dat er nog wel degelijk snoek aanwezig was maar ze waren niet te vangen. Omdat Erik ook nog even wilde laten zien dat er ook goed voorns te vangen zijn in deze tijd van het jaar, trokken we even een jachthaven in. Daar ving hij zijn maaltje voorn voor volgende week in een half uurtje bij elkaar. Werpend met de dropshot vingen we daar ook nog een drietal kleine snoekjes.

De wind draaide steeds verder naar het westen en de barometer daalde gestaag. De wind wakkerde aan tot soms een dikke zeven tijdens een bui. Hoewel de snert prima smaakte en we het niet echt koud hebben gehad besloten we van het laatste licht gebruik te maken en de boot te traileren. Tegen 19.00 uur was ik weer thuis, moe maar voldaan.





  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post389

17 nov 2013

2013Geplaatst door Hans ma, november 18, 2013 08:09:59
Vandaag vis ik een kleine vier uurtjes met Jacob. Op deze stille dag kunnen we snoeken bijna niet aan de schubben komen. Gelukkig vangt Jacob nog een pracht exemplaar aan een Swim Wizz.

  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post388

18, 19 en 20 okt 2013

2013Geplaatst door Hans wo, oktober 23, 2013 06:37:25

Afgelopen vrijdag zijn John en Nicole bij ons op bezoek gekomen. Het doel was tweeërlei. Vanzelfsprekend een bezoek van vrienden aan vrienden maar ook het vissen. Als je die wensen hoort dan denk natuurlijk van te voren even na over wat je wilt eten en waar je wilt vissen en hoe je de kansen inschat. Doel voor dat laatste is dat de “gasten” vangen.

John en Nicole hebben drie zonen waarvan er twee graag vissen Sjors en Daan. Een van die twee heeft het echte vissersbloed (Daan) en is alle dagen in het weekend mee gegaan. Elf jaar en het dan hele dagen vol kunnen houden is niet slecht. Op vrijdag besloten we 's middags nog even een hengeltje uit te werpen in polderwater. We reden een klein stukje en konden beginnen. Daan scoorde al bij zijn eerste worp in het polderwater zijn snoek. Wat wil een mens nog meer. Ook John scoorde al snel een baars en ik volgde met een klein snoekje op een lepel. Toen was het even over met de pret. Volhardend in de pogingen scoorde Daan nog een minisnoek, nauwelijks groter dan de spinner waar hij mee viste, John had nog een mooie zestiger en ik scoorde ook nog een dito snoek.

De dag daarna visten we vanuit de boot. Met vier man is een hele klus maar met een beetje goede wil gaat het. Sjors in de punt, John op het stoeltje, Daan op de viskist en ik aan het stuur. Nauwelijks los van de trailerhelling stond de hengel van Sjors al in een hoepel. Helaas voor Sjors ging deze vis van de haak en we zullen dus nooit weten wat het geweest is. Daarna wordt het geduld op de proef gesteld. Lange tijd gebeurt er niets. Nu ben ik er van overtuigd dat dit jaar de natuur een beetje na-ijlt. De koude winter heeft ons normaalbeeld, bepaald door het langjarig gemiddelde, zo'n anderhalve maand opgeschoven. Alles in de natuur is dus een beetje later. Men roept dan snel in nieuwsberichten, vooral mensen die het weer voorspellen voor de TV hebben er een handje van, dat de natuur in de war is, maar het is natuurlijk de mens die in de war is omdat het niet voldoet aan het normaalbeeld. Goed terug naar het vissen, ik weet uit ervaringen dat de maanden augustus en september de maanden van de aantallen zijn. Dan zou je volgens mijn statistieken in deze periode toch dubbele cijfers qua aantallen moeten kunnen scoren. En dat ging ook gebeuren, het was alleen wachten op.... Deze periode van aantallen levert overigens vaak niet echt zware snoek op, die zijn er wel maar bevinden zich nooit in dagen met aantallen. De collega visser die we onderweg tegen kwamen had twee snoeken, waarvan 1 van een meter. (I rest my case)

Wachten op de momenten. Ik denk dat, als je al je visdagen analyseert, dat je erachter komt dat het altijd momenten van bijten betreft. Vaak lang niets en dan een uurtje geregeld aanbeten. Zo zou het vandaag ook gaan. En het gebeurde, zo'n periode waarin je bijna kunt voorspellen wanneer er een aanbeet gaat komen. Zo vingen we in een drietal periodes een mooi aantal snoeken waarvan Daan de grootste op het meetlint bracht, 77 centimeter is nu zijn persoonlijk record. Er werden ook baarzen gevangen zodat er nog maar één roofvis soort miste. Ik zat er vurig op te hopen maar je kunt ze er niet aanknopen. Ik filmde zoveel mogelijk maar of de capaciteit van de geheugenkaartjes laat je in de steek of de batterijen, je mist altijd vissen. Ik heb in de film maar de meest pakkende beelden neer gezet. Helaas mis je doordat je met vier man in een boot zit wel eens de andere kant van de boot met je opnames. Het is niet anders. Kijk wel even naar de snoek van 67 cm die Daan als eerste vangt (toen dus zijn pr). De kop, die ogen, het enthousiasme het "geluk", dat is waar vissen om draait. Dat is genieten in optima forma, als toeschouwer, vader, visgids, visser. Ik weet nog dat mijn vader in zijn logboek schreef, 1974, "vandaag ving Hans zijn eerste grote snoek (60 cm)" ik was toen net zo verrukt als Daan bij deze aanbeet. Goud.

Aan het einde van de dag konden we 23 vissen noteren waarvan er twee uit de baarzen familie afkomstig waren. Verder veel (bijna) maatse snoek.

De zondag besloten we om nog een keer uit de boot te vissen. Sjors wilde liever op facebook dus nu waren we met zijn drieën. De wens snoekbaars stond nog open en toen mijn bijhengel krom trok in de steun, overigens aan een zwarte timber tiger, en ik de eerste stoten van de vis voelde gaf ik snel de hengel aan Daan. De verwonderde blik van de hem toen de snoekbaars boven kwam. Wens vervuld! Maar dat was het op deze dag voor Daan. Hij kon ze maar niet vangen. John die voor in de boot zat, harkte alle snoeken voor hem weg en degene die hij liet zitten gingen er bij mij aanhangen. Daan zat voor spek en bonen tussen ons in. Ondanks de steevaste raad die ik al mijn gasten meegeef, volhouden het gebeurt altijd onverwachts, wilde Daan wel van kant wisselen, de snoekbaars kant, van plug wisselen, vertrouwen weg in de plug die hem daags te voren nog 10 vissen opleverde, hij bedacht van alles. Nu bedoel ik dat goed. Initiatief nemen, durven proberen is zeker niets mis mee maar een plug boven water vangt geen vis, zelfs timber tigers niet. Daan bedacht toen dat hij ook voor in de boot kon gaan zitten. Hij was nu de harker, John en ik zaten er nu voor spek en bonen bij. Helaas voor Daan ondernam hij die actie pas nadat John een mooie snoekbaars van tegen de zeventig centimeter had gevangen en een mooi snoek miste. Maar ook op deze visdag kwamen de meeste vissen door zijn toedoen uit het water en met veertien vissen zaten we weer in de dubbele cijfers. Twee snoekbaarzen en twee baarzen maakten onderdeel uit van dit aantal. Snoekvissers die op de kant zaten te vissen konden met vijf dood-aas hengels nog niet een snoek opschrijven. Verbaasd hoorden zij onze aantallen aan. Wij hebben Daan!

John wilde ook graag de visdagen vanuit zijn perspectief beschrijven. Zijn relaas vindt u hieronder:

Vrijdag zijn we met zijn allen naar de familie de Boer gegaan, een gezellig weekendje inclusief vissen natuurlijk.

Nadat we onze spullen gedropt hadden bij de wonderschone B&B "Lyts Kanaan", zijn we snel naar Hans en Caty gegaan!

Dayna en Sissel waren er ook, dus het was gelijk bere gezellig. Al snel kwamen de koffie en een schaal broodjes op de tafel,

Friese gastvrijheid in optima forma.

Natuurlijk duurde het niet lang of ons gesprek ging over vissen en stond Daan te stuiteren om snel naar de waterkant te gaan,

we besloten ergens bij Jirnsum te gaan vissen vanaf de kant.

In Jirnsum aangekomen zat Daan als eerste aan de waterkant, een slootje van 2,5 meter breed en bij de eerste inworp direct een snoek aan de haak!!

Dat beloofde wat voor het weekend! Die middag hebben we nog een baars en 4 snoeken gevangen, niet slecht.

's Avonds hebben we gezellig bij Hans, Caty en de meiden gegeten en ook enkele pintjes weggetikt!

Zaterdag om een uur of negen weer bij Hans en Caty, de boot in geladen met hengels en natuurlijk wat te eten en drinken en op weg naar "De Swette"!

Nicole ging samen met Caty, Dayna, Sissel en Gijs naar Aquazoo, aapjes kijken.

Nadat we de boot te water hadden gelaten en het kunstaas net nat was, miste Sjors al de eerste aanbeet!

Daarna duurde het toch wel even voor we de hatelijke nul konden wegstrepen. In totaal hebben we zaterdag 23 vissen gevangen, 21 snoeken en 2 baarzen.

Daan was de man met 8 snoeken en 1 baars, hij had zelfs een mooie snoek van 77cm.

De weergoden waren ons goed gezind, een enkel druppeltje dat was alles.

Sjors en Daan en ik, zei de gek, hebben genoten van deze dag en natuurlijk van de heerlijke erwtensoep!

Met een visgids en natuurmens als Hans, die heerlijk verhalen kan vertellen is het altijd genieten en kan de dag niet meer stuk.

Thuis gekomen hadden we heerlijk mosselen en garnalen en chocolade ijs na. De inwendige mens ook weer tevreden.

Vandaag wilde we toch ook nog even vissen, Sjors had geen zin dus met zijn drietjes de boot in!

Al snel werd de eerste snoek gehaakt, ook vertelde Daan dat hij graag nog een snoekbaars wilde vangen, dan had hij alle roofvissen aan de haak geslagen.

Zo geschiedde, al gauw had hij een hele mooie glasoog aan de haak, missie geslaagd Daan helemaal happy. Zijn weekend was al helemaal goed en met deze vangst een top weekend. In totaal nog 14 vissen gevangen, waaronder twee snoekbaarzen, 2 of 3 baarzen en de rest mooie snoeken.

Tjonge wat heb ik weer genoten dit weekend, van de gezichten van Sjors en Daan terwijl ze een snoek haakten, dat is natuurlijk mooi terug te zien, omdat Hans bijna alles opneemt. Maar zeker ook van het samen zijn met Hans die altijd uiterst zijn best doet om het iedereen naar zijn zin te maken en te zorgen dat we wat vangen, nou dat is heel erg goed gelukt!!

Wij hebben een super weekend gehad, Hans en Caty heel erg bedankt voor de gezelligheid, ook namens Nicole, Sjors, Daan en Gijs.

Jullie zijn een heerlijk gezin.

Hele dikke knuffels en tot snel.

De Bekkertjes



  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post387

12 oktober 2013

2013Geplaatst door Hans wo, oktober 16, 2013 07:55:34

12 oktober 2013

“ Beste, Ik dien mijn vismaat eens dringend te trakteren op iets bijzonder. Graag had ik hem daarom een dagje bij jou aan boord aangeboden om eens lekker te trollen, werpen, jerken op poldersnoek. Kan je mij wat meer info sturen over wat de mogelijkheden zijn? Met vriendelijk groet, Jean-Pierre”.

Bovenstaande vraag was de inleiding tot de visdag van vandaag. Jean-Pierre en Jan zijn op vrijdag avond uit België, tijdens werkelijk onstuimig weer, naar Friesland komen rijden om aan deze vraag invulling te geven. Ik vang ze samen met mijn vrouw op bij het afgesproken benzinestation en breng ze naar hun plaats van overnachting bij Geert en Anneke waar ze een warm onthaal krijgen. We krijgen daar iets te drinken aangeboden, een stukje oranje koek, want Anneke ontvangt al haar gasten altijd met oranjekoek, drinken en praten even wat en spreken vervolgens af dat we de volgende dag om 08.30 bij de trailerhelling zullen zijn.

Op het afgesproken tijdstip komen Jean-Pierre en Jan aanrijden. Ze tuigen de hengels op en dat geeft mij een goed gevoel. Ze besteden zorg aan hun materiaal! Ik heb inmiddels de boot te water gelaten en we stappen allemaal in. Geert is nog even komen kijken of zijn gasten wel in dat wrak van mij passen en dan beginnen we met vissen. We kennen elkaar natuurlijk pas een uur of twee persoonlijk en dus hebben we volop gesprekstof. Ik vertel wat over het water waar we op vissen, een stukje geschiedenis van Mantgum en we zijn zo goed en wel op weg of de eerste snoek hangt aan de bijhengel. Ik schuif de hengel door naar Jan die de snoek binnenhaalt. “De hatelijke nul is weg!”

Kort daarop is het Jean-Pierre die een snoek scoort. Het zelfde formaat. Ze onthaakt zichzelf als ze bij de boot is. Ik ben natuurlijk al blij. Binnen het uur hebben we snoeken gevangen en dat is toch de bedoeling als je met gasten gaat vissen alhoewel zulks zich nooit laat dwingen. We komen op de Swette en het is lange tijd stil. Dan hangt er ineens een snoekje bij mij aan de hengel. Onderweg komen we een collega tegen die ons meldt dat hij op één snoekbaars is.

We varen door, krijgen een sporadische aanbeet maar vangen geen snoek meer. Uiteindelijk vissen we voor een kleine zijsloot langs als ik meen dat ik tegen twee rietstengels aanstoot die kort achter elkaar op het traject van mijn plug staan. Als het een fractie later lijkt alsof ik vastloop weet ik al genoeg. Een prachtig snoekenlichaam kromt zich door het wateroppervlak. “Jean-Pierre zegt op de film: “Er kwam geen einde aan!” Ik probeer de hengel door te geven aan Jan, maar beide vissers willen de hengel niet. Hij moet hem maar vangen raad ik hun gedachten. Na een mooie dril met verschillende runs, land ik uiteindelijk de snoek. Na meting, met een meetlint van de “Hilversumse”, die maar tot 150 cm gaan, leest Jan, na eerst een leesbril op te moeten zetten, een lengte van 110 cm af. Voor mij een nieuw record op dit water. Na het terugzetten hoor ik beide mannen roepen dat de visdag nu al geslaagd is. Wat wil je nog meer.

Jan is echter nog steeds de enige die niet op zijn eigen handhengel een aanbeet heeft gehad. Hij krijgt hem, zoals altijd onverwachts, en een mooie snoek laat zich even zien maar dan komt de plug onverbiddelijk terug naar de boot. Jammer want ook dit was een mooi exemplaar. We gaan door en weer is het Jan die een aanbeet krijgt en deze keer wordt de snoek gevangen. Nu hebben we echt allemaal een snoek aan de hengel gehad. We varen terug over het eerste deel en duiken dan weer een zijvaart in. Hier kan het wel eens goed zijn en inderdaad scoort Jean-Pierre bij het indraaien van de boot in de zijvaart onmiddellijk een mooie snoek. Verder gebeurt er op dit lange rechte stuk eigenlijk niets. Pas bij het onder een brug uitkomen hangt er ineens weer een snoek aan mijn hengel. We varen door en nu is het de bijhengel die een snoek scoort.

Twee authentieke snoekvissers worden afgezet bij het water en gaan met hun zware materiaal het vanaf de kant proberen. Ze wijzen ons nog op een dikke snoek die onder de brug moet liggen en roepen nog maten van eerder geboekte vangsten. Ondanks hun mededelingen kunnen wij op dat stuk geen snoek scoren. Dat lukt uiteindelijk bijna twee uur later pas, als we op de terugweg zijn na de middagpauze met een kopje erwtensoep.

We moeten regelmatig bukken als we onder lage bruggen doorvaren. We worden door een professioneel fotograaf op de kiek gezet als we langzaam terugvaren naar de hoofdroute. Onderweg scoren we nog een drietal kleinere snoeken. De teller is inmiddels op 13 aangeland en de klok wijst al bijna vijf uur aan. Het laatste half uur gebeurt er bijna niets meer. Als ik opper dat mijn vrouw straks wel zal vragen waarom het zo laat geworden is dan is dat omdat Jan voordat we bij dat huisje zijn nog een snoek van 135 cm vangt, lachen we allemaal hartelijk. Het wordt niet bewaarheid, de snoek die Jan vangt is slechts een meter korter. Samen vangen we dus 14 stuks. Thuisgekomen begint het te regenen. Het deert ons niet meer. Popke komt nog even langs en als snel zitten we gezellig onder het genot van een biertje te praten alsof we elkaar al jaren kennen. Tegen negen uur nemen we afscheid van elkaar. Jan en Jean-Pierre, ik heb genoten van jullie aanwezigheid in de boot en ik hoop dat jullie een mooie dag gehad hebben.

Jean-Pierre beloofd nog een stukje te schrijven over zijn ervaringen het staat hieronder.

"Hij is er al" mompelde Jan terwijl we de parking bij de trailerhelling opreden. Hans had zijn Rana 14 reeds te water gelaten en begroette ons met een aanstekelijk enthousiasme. De weergoden waren ons blijkbaar gunstig gezind en de stormachtige oostenwind van gisteren had de nacht niet overleefd. Mantgum ontwaakte terwijl wij met z'n drieën het thuiswater van Hans op voeren... Alle elementen waren voorhanden om er een prachtige visdag van te maken.

"Timber Tigers!" Hans hoefde niet lang na te denken op onze vraag welke plug we in onze speld dienden te hangen. Eigenwijs als ik ben, knoopte ik er toch een Big O Cotton Cordell aan. Een kwartierje later twijfelde ik al aan mijn keuze. Hans deed er alles aan om ons een snoek te laten vangen, maar zijn pluggen leken toch wel de verleiders van de dag. We hadden ook al snel door dat Hans niet allen een goede gastheer, maar ook een prima visser was. Teneinde het allemaal eens mooi te illustreren, haakte hij op de hoek van een onooglijk slootje een prachtige poldersnoek die de volle 110 cm op de meter bracht. Absoluut het hoogtepunt van de dag.

Jan en ik hadden ondertussen ook die vervelende nul weggeveegd, en genoten met volle teugen van het Friesse polderlandschap. We voeren van de ene hotspot naar de andere, en langzaam kroop de teller naar de dubbele cijfers. De tijd leek wel te vliegen. We vingen elk nog een beste vis en tegen het donker hadden 14 snoeken tijdelijk te gast geweest aan boord van de Poask.

Tot slot nog een eervolle vermelding voor de kookkunsten van mevrouw De Boer. De gastvrouw wachtte ons thuis op met heerlijk bord spaghetti en gekoelde biertjes. Mooier wordt een visdag niet; echt niet.

Bedankt Hans. Alle respect voor de goede visser die je bent, maar nog veel meer voor je hartelijke persoonlijkheid. Wij komen zeker terug.

Jean-Pierre



  • Reacties(1)//blog.poask.com/#post386

29 sept 2013

2013Geplaatst door Hans ma, september 30, 2013 08:05:21

Privéomstandigheden dwingen me tot visdagen met de lengte van dagdelen. Zodoende sta ik vanmorgen om even voor zessen op, maak een ontbijtje en laad de boot vol met hengelspullen. Hoewel ik eigenlijk van plan was om met net nieuw gespoten lepeltjes te vissen, besluit ik dat dei maar thuis moeten blijven omdat het behoorlijk hard waait. De boot is dan met een beetje snelheid beter te controleren. Tegen het lichtten van de dag ben ik op mijn viswatertje. Ik geniet iedere keer weer van weidsheid van de polder, de vogels, het vee in de landerijen en de ultieme rust.

Binnen tien minuten krijg ik de eerste aanbeet. Ik vang een kleine baars en denk onwillekeurig aan de mogelijkheid om de drie roofvis soorten op één dag te vangen. Daarop krijg ik meer hoop dat kort daarop een klein snoekje zich op mijn Timber Tiger stort maar ik weet deze vis niet te haken. Net voor een boompje krijg ik een doffe dreun op de hengel die onmiddellijk overgaat in een pompende beweging naar beneden. Ik weet het onmiddellijk, snoekbaars en daar is dan roofvis soort nummer twee. Ik onthaak het beest van bijna zestig centimeter en geniet van de mooie zwarte buik van het dier. Naderhand blijkt op de film dat de ochtend zon prachtig door de rugvinnen schijnt, wederom genieten.

Ik vervolg mijn weg en probeer wat zijvaarten uit en besteedt wat tijd aan het afvissen van een brug. Het levert niets op. Op het volgende traject krijg ik wederom een aanbeet maar ook deze vis mis ik. Ik draai de boot en probeer de vis alsnog te haken. Dat lukt maar ook nu blijft de vis niet hangen. Verderop is het dan eindelijk raak. Ik vang de derde roofvis soort van deze dag. Het is een zestiger exemplaar snoek. Verderop krijg ik een prachtige aanbeet in de oppervlakte van het water terwijl ik de Timber Tiger hoog over een aantal afstervende plompebladen vis. Deze snoek spartelt wild door het oppervlak en draait zichzelf helemaal in de lijn. Even vrees ik voor het verspelen van deze vis omdat de lijn nu rechtstreeks door de bek loopt, maar ik behoud de vis.

Ik draai om en vis de windkant nog een keer af. Mijn andere hengel krijgt een vastloper en ik denk even aan een stuk krabbescheer maar het blijkt een brasem te zijn. Hoewel de plug aan de buitenkant van zijn bek zit ben ik ervan overtuigd dat de brasem absoluut de plug moest hebben. Vissoort vier denk ik en ik begin met het afvissen van een zijvaart. Op het anders zo goede stuk krijg ik wel een drietal aanbeten maar weet er niet een te haken. Uiteindelijk op de terugweg is het nog een keer raak op de bijhengel maar ook deze vis los ik. Gelukkig krijg ik voor een lage brug nog een keer een snoek in de handen waarmee het dag totaal op 1 baars, 1 snoekbaars, 3 snoeken en een brasem komt. Om even voor twaalf uur ben ik terug bij de trailerhelling.



  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post385

22 sept 2013

2013Geplaatst door Hans ma, september 23, 2013 07:13:54

Het is alweer enige weken gelden dat Joost bij mij op de stop stond en ik helaas niet met hem kon vissen omdat mijn motor daags te voren was stukgegaan. Vandaag was de dag van de herkansing met maar één doel, Joost moest een snoekbaars vangen. Nu is er de optie om dat gewoon in de polder te proberen maar naast deze wens had Joost nog wel een aantal vragen over dropshotten en dus koos ik voor het Lauwersmeer. Daar moest toch wel een snoekbaars te vangen zijn en bovendien zijn daar ook legio trol mogelijkheden. Om even voor achten reden we weg om rond negenen de boot het meer op te sturen. We kozen een stek om een en toen Joost de front troller kantelde bleek mijn besturing het niet meer te doen.

Toen Popke mij belde en ik hem het verhaal deed, bood hij onmiddellijk aan dat ik even naar de kant kwam omdat hij wel reserve batterijen voor de draadloze afstandsbediening had. Snel naar de kant, batterijen vervangen en toen toch maar de afstandsbediening van Popke meegenomen om elektrisch te kunnen varen. Op de stek aangekomen duurde het niet gek lang aleer de hengel (dropshot) van Joost krom stond in de steun. Het bleek een mooie baars. Voorwaar geen snoekbaars maar toch een pracht exemplaar en aan eend dropshot en dat was Joost ook nog nooit gebeurd. Hoopvol gooide ik een marker op de stek en wem visten nog een aantal keren de ruige bodem af. WE konden geen vis meer verleiden.

Uiteindelijk besloten we nog een aantal uren te trollen. Vier pluggen werden over een diepte van 3,5 tot 4 meter gesleept maar ook dat bracht geen soelaas. Eén enkele baars vergreep zich nog eens aan een Timber Tiger maar dat was het dan ook. Na een kleine vier uur trollen gaven we de pijp aan Maarten. Collega vissers die we bij de trailerhelling spraken hadden ook zeer matige resultaten. Je hebt soms van die dagen.



  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post384

14 sept 2013

2013Geplaatst door Hans zo, september 15, 2013 17:42:39

Mijn vorige post besloot ik met een sombere mededeling van Rob over de status van mijn motor. Na een dag of twee belde Rob mij met slecht nieuws. Er was een klepveer gebroken. Nog nooit voorgekomen volgens Yamaha Nederland en dientengevolge was dat onderdeel dan ook niet in Nederland op voorraad. Dat werd dus even wachten en niet vissen in de boot. Nu was er de afgelopen weken ook weinig tijd om te vissen en ik beperkte me tot het vissen op witvis in de avonduren. Maar vandaag kon ik weer vissen vanuit de boot. Ik viste met mijn vrouw op het Lauwersmeer. Het weer werkte niet echt mee. Een miezerige regen daalde gestaag naar beneden tijdens ons dagje vissen. Na een dik een aantal pluggen voortgesleept te hebben, zonder een aanbeet te registreren, besloten we te gaan vertikalen. Dropshotjes werden gemonteerd en een talud op 4 meter diepte werd als mooie stek gekozen. Maar ook hier bleven de aanbeten uit. Tegen een uur of elf wilden we net naar een andere stek varen toen vismaat Popke het water op kwam. Na een uitwisseling van informatie visten we met hem nog een ander talud af. Popke deed even voor hoe het moest. In korte ving hij een zestal vissen, baars, snoekbaars en een snoek. Wij dreven er voor spek en bonen bij maar kregen in ieder geval nog een paar vissen te zien. Tegen een uur of twee draaide de wind ineens door naar de noordhoek. Ze wakkerde stevig aan. Tijd om naar huis te gaan. Visloos maar voldaan!



  • Reacties(1)//blog.poask.com/#post383

16 aug 2013

2013Geplaatst door Hans zo, augustus 18, 2013 19:35:28

Ik viste vandaag met mijn vrouw. We gingen verticalen bij een brug af in de hoop daar een aantal snoekbaarzen te kunnen scoren. Daarvoor moesten we een stukje varen maar met de motor net terug van een beurt moest dat geen probleem zijn. Dus onderweg naar de stek twee trolhengels opgetuigd en varend vissen. Optimaler kan je de visdag niet beginnen. Zeker niet als er binnen vijf minuten een eerste aanbeet is. Ok, die los je dan wel maar de voortekenen zijn niet ongunstig. Mijn vrouw overkomt een tien minuten laten hetzelfde en dan ben ik vol goede moed. We voeren we een stukje door omdat aanbeten verder uitbleven. Je bent schijnbaar snel verwend maar zo kom je wel sneller bij je doel. Hoeveel vissen je voorbij vaart laten we dan maar even buiten beschouwing.

Aangekomen bij de brug schakelden we over op de verticaal methode. Een dode aasvis naast een dropshot shad leverde al snel een aanbeet op de aasvis op. Snoek. Tweede aanbeet op de dropshot leverde een wapperend stukje fluorcarbon op. Snoek. Aanbeet op dode aasvis. Snoek. Aanbeet op dropshot, wapperend stukje fluorcarbon. Enfin zo komen we uit eindelijk vier snoeken aan de schubben.

Omdat we twee honden hebben moesten we natuurlijk op tijd thuis zijn en zodoende voeren we om even na de klok van twee uur weer huiswaarts. Na een goede kilometer afgelegd te hebben hoorde ik alleen nog een tik gevolgd door een uitstervend motorgeluid. De anders zo betrouwbare Yamaha liet me in de steek. Gelukkig had ik mijn elektromotor bij me en een redelijk volle accu. Ik besloot het erop te wagen ook al omdat de andere optie lopen was, trailer ophalen en dan lokaal te traileren. Na en onaangename met het nuttige te hebben verenigd, maar slepend vissen tijdens elektrisch varen, kwamen we in de buurt van ons dorp. Daar gaf de accu aan dat de limiet bijna bereikt was en ik besloot de boot dan maar voort te trekken. Waar is een sleep als je hem nodig hebt?

Na een goede kilometer trekken, slakken in je slippers, rode poten van de brandnetels, kon ik het laatste stukje uiteindelijk nog elektrisch varend afleggen. Thuis gekomen stuurde ik een email naar Joost dat de visdag van morgen niet door kon gaan i.v.m. motorpech. (Helaas had ik van Joost geen telefoonnummer dus moest het via mail.) Om mijn frustratie een beetje te doen afkoelen ging ik ’s avonds nog maar even op karper vissen. Na een rustige avond krijg ik een aanbeet waar je u tegen zegt. Met een spuitende run bereikt de karper in no-time te overzijde . Ik belast mijn baitcaster tot het maximale, de duim op de spoel van de reel blokkeert verdere afname van lijn. Ik keer de vis net voor de waterlelies en raak haar dan kwijt. Ik vermoed lijnbreuk maar een inspectie van mijn tuigje levert een verbogen haak op. Zoiets kon er ook nog wel bij.

Omdat Joost niet meer op de email gereageerd heeft staat hij de volgende dag samen met zijn moeder om half acht bij me op de stoep. Ik kan ze slechts een kopje koffie aanbieden en een vervolgafspraak maken. Als ik de motor wegbreng krijg ik van Rob een sombere blik. Die moet ik verder nakijken, het klinkt niet goed!



  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post382

9 aug 2013

2013Geplaatst door Hans za, augustus 10, 2013 05:32:47
Vanmorgen vroeg ga ik even voor een paar uurtjes naar het water. Dat betekent om half zeven in de boot en om elf uur er weer af. Ik vis dropshot op ondiep water met als aas een dood visje.
Een kleine twee uur duurt het voordat ik een aanbeet krijg. Het is een kleine veertiger snoekbaars. Even verderop is de maat gegroeid naar zestig centimeter. Daarna moet ik weer een uurtje wachten voordat de volgende snoekbaars zich uit een rietkraag om mijn dode bleitje stort.
De laatste aanbeet komt van een hoek die ik twee keer afvis. De snoekbaars lost zich op het laatste moment.



  • Reacties(0)//blog.poask.com/#post381
Volgende »